شبه خاطرات(۴۵)

وقتی دیوونه ها اعتصاب کردند

با فرمان امام که مهران باید آزاد شود عملیات کربلای یک شروع شد و تو همین عملیات حسن احمدی اون سیاه دوست داشتنی که را به براه برام نامه می نوشت و می خواست تو غربت شهر احساس خفگی نکنم و دلداریم می داد شهید شد.

ایستاد از چپ نفر اول خودم-نفر دوم شهید حسن احمدی-شهید اکبری-....-حمید بهرامی-

نشسته از چپ-عباس صفری-شهید امیر همتیان

عراقی ها تیربارها و  دوشکاها شونو جوری کاشته بودند که خیلی از بچه از زانو به پایین زخمی شدند واینقدر زخمی زیاد شده بود که همه بیمارستانا پر شده بود..

حمید داود آبادی و احمد پروین و سعید دولتخوانی از بچه های تهران نو  هم زخمی شده بودند و به خاطر پر بودن بیمارستانا اونا رو با یه چند نفر دیگه برده بودند بخش روانی یکی از بیمارستانها بستری کرده بودند.خیلی خنده دار شده بود کارهای دیونه ها و بچه رزمنده ها!

اگه کسی خودشو نمی کشه باید بگم این ملاقات رفتن های بچه رزمنده ها خودش کلی قصه داره.همیشه وقتی مردم ملاقات مریضها می رند کلی مراعات میکنند اما بچه رزمنده ها با شوخی و بگو بخند بیمارستانو رو سر خودشون میگذاشتن..تو این بیمارستان حمید اینا یه کاری کرده بودند که یه روز دیونه ها همه دم اطاق رئیس بیمارستان جمع شدن و اعتصاب کردند که آقای رئیس این دیونه ها رو از بخش ما ببرید ما رو  دیونه کردند