خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: سياسي

مسعود ده‌نمكي با اعتقاد به اين‌كه امروز در عرصه‌هاي مختلف جناح‌هاي سياسي اعم از راست، چپ، اصلاح‌طلب و اصول‌گرا با عناوين مختلف امتحان خود را پس داده‌اند، اظهار داشت: رقابت بين جريان‌هاي عمده‌ي سياسي در كشور ما مثل بازي قرمز و آبي است.

وي افزود: اين رقابت از نقطه‌اي شروع مي‌شود، در جايي اوج مي‌گيرد و با مشخص شدن نتيجه‌ي داربي يا ليگ برتر، دور جديدي از بازي‌ها شروع مي‌شود. عملا هر دو دارند فوتبال بازي مي‌كنند، ولي فقط رنگ پيراهن‌ها فرق مي‌كند.

ده‌نمكي در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) با بيان اين‌كه رقابت بين حزاب در جامعه‌ي ما به سمت نهادينه شدن حركت مي‌كند، افزود: جابه‌جايي قدرت در كشوري كه در حال حاضر داراي فن‌آوري برتر هسته‌يي است و جزء قدرت‌هاي برتر دنيا محسوب مي‌شود، نبايد به صورت اتفاقي و احساسي انجام شود؛ بلكه مانند كشورهاي بزرگ و قدرتمند بايد بر اساس پيش‌نويس نانوشته‌اي صورت بگيرد.

اين فعال سياسي در ادامه از انتخابت اخير به عنوان نمونه‌ا‌ي از حركت به سوي رقابت حزبي ياد كرد و گفت: در انتخابات اخير، يك فرد فارغ از تحزب و گرايش جناح‌هاي عمده‌ي سياسي توانست سرنوشت انتخابات را تغيير دهد. اين نشان مي‌دهد كه نوع تصميم‌گيري مردم ما از اين به بعد، كمتر احساسي و واكنشي خواهد بود و جريان‌هاي سياسي بايد به سوي اقناع مردم حركت كنند.

ده‌نمكي در عين حال با بيان اين‌كه اختلافات در جناح‌هاي سياسي كشور در حد فاحش نيست، ادامه داد: اين اختلافات در حد اختلاف سليقه و جابه‌جايي مهره‌هاي مديريتي است و مردم هم كم كم دارند اين امر را مي‌پذيرند. همان طور كه گفتم رقابت جريان‌هاي عمده سياسي در كشور مثل بازي قرمز و آبي است.

وي هم‌چنين درباره ديد و بازديدهاي تشكل‌هاي سياسي گفت: فكر مي‌كنم از قبل نيز اين ديد و بازديدها وجود داشته، مثلا در زماني كه برخي رسانه‌ها آقاي كرباسچي را غارتگر بيت‌المال معرفي مي‌كردند و وي در دادگاه محاكمه مي‌شد، مشاهده مي‌كنيد كه قاضي و متهم در يك عروسي با همديگر شركت مي‌كنند. آنها داراي مناسبات هستند و مردم به اين نقطه رسيده‌اند كه آنان با يكديگر دشمني و عداوت ندارند، در صورتي كه ادبيات رسانه‌اي و رقابتي آنها بيانگر دشمني است و اين ادبيات خاص در فرهنگ سمپات‌ها و توده‌ها نفوذ كرده كه محصول آن كوي دانشگاه، درگيري‌هاي سياسي و تنش در دانشگاه‌ها بود. شما عين اين امر را مي‌توانيد در استاديوم آزادي مشاهده كنيد. هنگام بازي قرمز و آبي، تماشاگران همديگر را مي‌زنند، در خيابان بر روي هم چاقو مي‌كشند و در خانواده نيز پدر و پسر در مقابل هم مي‌ايستند، ولي سلطان فوتبال يعني پروين و ژنرال آبي‌ها يعني قلعه‌نويي با يكديگر عداوتي ندارند و در برابر خطر نيز از يكديگر پشتيباني مي‌كنند. من مي‌خواستم اين مسأله را در فيلم اخيرم "كدام استقلال و كدام پيروزي؟" نشان دهم و معتقدم كه بايد اين فرهنگ از اول در كشور جا مي‌افتاد.

ده‌نمكي در ادامه به سخنان حضرت امام در هنگام جدايي مجمع روحانيون و جامعه‌ي روحانيت مبارز از يكديگر اشاره كرد و گفت: امام در آنجا فرمودند كه اختلاف سليقه را مي‌پسندم، ولي نبايد اين اختلاف سليقه به سمت اختلاف در اصول برود و هر جناحي براي خود يك شعار انتخاب كند. يك گروه، گروه ديگر را به اسلام آمريكايي متهم كند و گروهي ديگر به سمت سوسياليسم و غيره حركت كند كه متأسفانه شاهد اين نوع حركتها در جامعه بوديم و جناح‌هاي سياسي در كشور اين فرهنگ را ساختند و ادبيات رسانه‌ايشان را مبتني بر دشمني قرار دادند و هزينه‌ي آن را نيز مردم پرداختند.

اين فعال سياسي با بيان اين‌كه به صورت صريح مي‌گويد كه شاهد بوديم جريان‌هاي سياسي فرمايشات مقام معظم رهبري و امام خميني (ره) را مصادره به مطلوب كردند، ادامه داد: اگر رهبري گفتند جريان‌هاي خودي، منظورشان كساني هستند كه در چارچوب قانون و نظام فعاليت مي‌كنند و غيرخودي كساني هستند كه در اين مجموعه قرار نمي‌گيرند، ولي مشاهده كرديم كه آقايان آمدند، خط ‌كشي كردند و چارچوب «هر كه با ما نيست، بر ماست» را تعريف كردند و اين فرهنگ به رسانه‌ها نيز تسري كرد.

ده‌نمكي گفت: دو سال پيش را در نظر بگيريد. اگر فردي از جريان اصول‌گرا مثلا با روزنامه‌ي شرق مصاحبه، يا با چنين افرادي نشست و برخاست مي‌كرد، متهم به نفوذي‌بودن مي‌شد، ولي اكنون مي‌بينيم كه سران اين جريان مثل آقاي ناطق نوري مي‌رود و با شرق مصاحبه مي‌كند. من حرفم اين است كه اگر اين‌گونه حركات بد نيست، شما بايد سال‌هاي قبل در اين مورد فرهنگ‌سازي مي‌كرديد نه امروز؛ امروزي كه جامعه‌ي ما هزينه‌هاي زيادي را پرداخته و يك جريان به خشونت‌طلبي متهم و جرياني ديگر به يأس دچار شده است.

وي از همين رهگذر به وضعيت جنبش دانشجويي در سال‌هاي اخير اشاره كرد و گفت: مقام معظم رهبري در مورد جنبش دانشجويي مي‌گفتند خداوند لعنت كند كساني را كه دانشجويان ما را غيرسياسي مي‌خواهند، ولي جريان‌هاي سياسي ما به اين جوانان كه سمپاتهاي حزب‌اللهي‌ها و يا جريان دانشجويي شمرده مي‌شدند، فقط نگاه ابزاري و مصرفي داشتند و وقتي تاريخ مصرف آنها تمام شد، آقاي حجاريان آمد و گفت جنبش دانشجويي برود به دنبال كارهاي تئوريك. پس جنبش دانشجويي ابزاري بود براي فشار از پايين و چانه‌زني در بالا و يك اهرم فشار، در حالي كه اين‌گونه رفتارها هزينه‌هاي زيادي را به كشور تحميل كرد.

ده‌نمكي در ادامه در مورد آينده‌ي جريان‌هاي سياسي، اظهار داشت: ما بايد يك نگاه كلان به اين قضيه داشته باشيم. اگر كساني به دنبال حفظ قدرت يا زياده‌خواهي هستند، مطمئن باشند در جامعه با واكنش مواجه خواهند شد. اگر جريان سياسي بخواهد استقبال مردمي را به همراه داشته باشد، بايد تا آنجا كه مي‌تواند به مردم خدمت و رضايت آنها را جلب كند.

وي با بيان اين‌كه الحمدالله تاكنون در كشور ما جابه‌جايي قدرت‌هاي سياسي با اراده‌ي مردم صورت گرفته، اظهار داشت: ما از طرف ديگر شاهد به‌وجود آمدن جريان‌هاي نو در داخل كشور هستيم. در انتخابات اخير شاهد رأي آوردن دكتر احمدي‌نژاد بوديم كه خود واكنش‌هايي را در جريان‌هاي سنتي سياسي موجود به وجود آورد و نشان داد كه جريان‌هاي سنتي سياسي اگر اسم و يا پرچم خود را عوض كنند، باز هم با اقبال مواجه نخواهند شد.

اين فعال سياسي گفت: من فكر مي‌كنم نسل اول و جريان‌هاي سنتي در مقابل اين تغييرات و زايش‌هاي جديد از خود مقاومت و واكنش نشان دهند؛ در حالي كه اين زايش‌ها در نسل سوم و دوم انقلاب ايجاد شده و مقاومت‌ها بي‌جاست. اين مقاومت مي‌تواند به تعامل و هم‌گرايي تبديل شود؛ به نحوي كه بتوانيم از پتانسيل جوانان به نفع منافع ملي كشور استفاده كنيم.

ده‌نمكي در پايان در مورد ويژگي‌هاي اين جريان نو، گفت: اين جريان به دنبال آرمان‌خواهي و تحول‌خواهي است. تحول‌خواهي و آرمان‌گرايي در توده‌هاي نسل سوم انقلاب وجود دارد و مهم‌ترين مطالبه‌ي آن است. عدالت براي آنها بر اساس اولويت از جمله عدالت سياسي، اجتماعي، فرهنگي، حقوق اجتماعي و عدالت اقتصادي مهم است و اين اهميت را در عرصه‌ي ساده‌ي زندگي و نيز در مصداق‌ها مشاهده مي‌كنيم.

انتهاي پيام