باید از سیم خاردارها رد می شدیم دیدم حجت از جاش تکون نمی خوره با  خودم گفتم شاید تو اون آتیش تیر ی چیزی بهش خورده فاتحه ای خواندم ورا ه افتادم اما یه چیزی ته دلم می گفت یه تکونی بهش بده شاید هنوز زنده باشه و کمک بخواد ..

شونش رو گرفتم و تکون دادم برادر حجت برادر حجت!

یهو دیدم خمیازه ای کشید و چشماشو باز کرد و گفت:

چیه چی شده صب شده؟

تو اون حیروویر خندم گرفت گفتم مرد حسابی تو این جهنم خوابت برده هیچ می دونی اگه رفته بودم بچه های تیپ قمر بالا سرت می رسیدن و اشتباهی به جای عراقی ها بهت تیر خلاص می زدن چی می شد؟..

بهروز آذری هیکل درشتی داشت مث عراقیها. یه تیر خورده بود تو کتفش داشت عقب می اومد که اشتباهی هفت هشتا تیر دیگه خورده بود لازم بود اسم شب و ندونی یا دیر جواب بدی گچ پژ اونوقت از هر دو طرف تیر می خوردی..

راه افتادیم و سمت دژ رفتیم .طاهر موذن راست راست تو جاده راه می رفت انگار نه انگار که هزاران تیر رسام از مقابل می آد ناصر ابله کوبا پشت سر طاهر راه می و اومد و پشت طاهر سنگر می گرفت همه از این کار ناصر خندشون گرفته بود...

حالا دیگه باید منتظر گردان جدید می شدیم که جابجا شیم.داشت صب می شد...گردان جدید هم رسید و را ه افتادیم  تو راه و تو حرکت نماز صب رو خوندیم چه حالی داشت نماز با پوتین و سر پایی و بدو قبله شاید این دو رکعت نماز رو هیچ وقت دیگه تجربه نکردم..

هوا که روشن شد شوکه شدم ...