شبهه خاطرات(۹)

بیا تو جاده خاکی

در سنگر جمعی همه خوابیده بودند ..بیسیمچی -حاج محمود -بود .ایشون سه تا از برادرهاش در جنگ شهید شدند ..  خسته بود.از بچه محل ها ی ما محسوب می شد..خیلی هوای من رو داشت..می گفت تو کوچکتری باید مواظبت بود ..حتی شب عملیات والفجر هشت تو ستون کشی جلوی من حرکت می کرد که یه موقع من تیر نخورم!!رفاقت هم رفاقتهای قدیم! اما نا غافل یه عراقی از تو سنگر کمین بیرون اومد و حاجی را بست به رگبار ..محمود زمین افتاد و من بالای سرش رسیدم..شاید توقع داشت کمکش کنم و ببرم اش عقب..اما من که نمی خواستم شب عملیات را از دست بدهم با خنده وشیطنت ازش خداحافظی کردم...

سید محمود ابوالعالی و شهید همتی -

بهمن شیر قبل از عملیات والفجر هشت

ان شب محمود خسته بو و پای بیسیم خوابش برد .من هم در رودر

بایستی جایش پای بیسیم نشستم..اما با زبان رمز و کد اشنا نبودم..هر چه بیسیم صدا می کرد -قادر۲۴ افتاب ۵ حمید ۱۳ -من معنی ان را  نمی فهمیدم پشت شبکه هم  فهمیده بودند که من ناشی هستم گفتند بیا تو جاده خاکی!

از سنگر بیرون امدم اما جاده خاکی در کار نبود هر چه گشتم فایده نداشت برگشتم به سنگر و پشت بیسیم گفتم برادر من همه جا را گشتم ما  اینجا جاده خاکی نداریم...

یواش یواش دیدم همه زیر پتوها از خنده تکان می خورند ..پشت بیسیم هم  همه می خندیدند..بعد  فهمیدم منظور از  جاده خاکی همان تلفن صحرایی است ومن سر کار بوده ام...