یا خودسوزی یا شکایت! تنها راه همین است!

 

آقای نویسنده ای که برای نقد یک فیلم تهدید به خودسوزی کرده بود وقتی پاسخ خود را در روزنامه خواند به جای پاسخگویی  به شبهات و استدلالها اقدام به شکایت کرد.

دوستی که در یک مطلب خود با چندین  اهانت و اتهام به جای نقد شمشیر در دست گرفته بود و در سایت ها و نامه های خود مدعی رعایت قواعد بازی در عرصه نقد و نقدپذیری بود با رجوع به شعبه ۱۲ دادسرای تهران (ویژه سایت ها و وبلاگ ها) شکایت نامه تنظیم کرد.

همین روشها نشان از میزان صداقت ایشان در ادعاهای خود دارد و به نظرم پادرمیانی آقای داوودآبادی برای پاسخ ندادن به جنجال های وبلاگی و رسانه ای باعث توهم این برادر شده البته بعد از دادگاه در مورد آگاه سازی های! این دوست مان بیشتر خواهید دانست.

کاش اسم من هم داریوش بود!

 

مگر دیوانه شدی مسعود؟!
چیکار می کنی؟ چرا این قدر افتادی به نامه نگاری و پاسخگویی؟
عزیز من، مگه بهت نگفتم وقتی..... آن برادر بزرگوار جبهه رفته، برای اینکه تو و فیلمت را بکوبد، با تمسخر گفت: "کجای جنگ ما عراقی ها با تانک بسیجی ها را له کردند؟ کجای جنگ با تانک به پست امداد حمله کردند؟"
خیلی احساس خطر کردم. ترسیدم بدتر از سه راه مرگ شلمچه!
اصلا تو مرض داری مسعود.
خواستی فیلمی برای جوان ها بسازی که با دفاع مقدس آشناشون کنی، حالا باید دم به دقیقه جواب بعضی جبهه رفته ها را که شده اند مدافع "برادران خوب و ناز عراقی"! بدهی.
اصلا ببینم، کی گفته 40 تن از بچه های تیپ 8 نجف اشرف به فرماندهی سردار شهید احمد کاظمی، اول خرداد 1361 در میدان مین خرمشهر، پیشمرگ شدند و راه را برای بقیه باز کردند؟
حتما برای تکذیب این حماسه، زنده ماندن احمد کاظمی کافی است!!!
خب شاید راست بگن که چرا فرمانده تیپ خودش توی میدون مین نرفت تا چند هزار رزمنده رو ویلون و سیلون وسط بیابون آواره کنه!!!
خیلی اگه بخوای پافشاری کنی، حضرات صفحات 42 تا 47 کتاب یاد یاران منم تکذیب می کنند. چه می دانی اگر فردا نوشتند و جار زدند که خاطرات داودآبادی که سال 1374 چاپ شده، توی یاد ایام صفحات 101 تا 105 دروغه و اصلا هیچکس توی میدون مین شهید نشده و بچه ها با سلام و صلوات از میدون مین رد می شدند، تعجب نکن.
پدر آمرزیده! حداقل برای این که خاطرات و حماسه های اون روزها را تکذیب نکنند، دندان به جگر پاره پاره بگیر و خاموش شو وگرنه مجبوری برای لحظه لحظه دیده ها و خاطرات جنگت، شاهد بیاوری!
راحتت کنم: تو شده ای بهانه برای تکذیب حماسه ها.
چون با تو لج هستند، اگر آیه قرآن هم تلاوت کنی، تکذیب می کنند.
پس خاموش شو و دم برنیاور.
فقط برای آن که حماسه ها تحریف نشوند.
بس کن دیگه ...

 

حمید داوود آبادی

http://davodabadi.persianblog.ir/

 

کجای دنیا اینگونه است؟

«مسعود ده‌نمكي» افراطي‌گري را معلول برخي گفتمان‌هاي غالب جناح‌هاي سياسي موجود در كشور دانست و گفت: اين افراطيون به جاي ادبيات رقابت، ادبيات دشمني دارند.

وي در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) خاطرنشان كرد: اين نوع ادبيات دشمني به سطح و جريان‌هاي سمپات تعميم پيدا مي‌كند و در ميدان عمل به منازعه كشيده مي‌شود.

اين فعال مطبوعاتي تاكيد كرد: متاسفانه برخي جريان‌هاي سياسي موجود هنوز از مرحله‌ي دوران انقلاب عبور نكرده و به دوران تثبيت نرسيده‌اند و هر كدام به يكديگر به چشم يك نظام سياسي كه بايد ريشه‌كن شود و نه يك نظام سياسي كه بايد در آن همكاري و رقابت شود، نگاه مي‌كنند.

ده نمكي تصريح كرد: چنين فضايي باعث ايجاد سوءتفاهم‌هايي در عرصه‌هاي مختلف و در نتيجه قرباني شدن منافع ملي در برابر منافع جناحي مي‌شود.

ده‌نمكي افزود: ما در همه‌ي عرصه‌ها شاهديم كه تريبون‌هاي جناح‌هاي سياسي براي زيرپاكشي دولت‌هاي منسوب به جريان سياسي مخالف خود، حتي حاضرند منافع ملي و مصالح اجتماعي را زير سوال برند و به چالش بكشند؛ در صورتي كه در هيچ كجاي دنيا چنين رويكردي وجود ندارد؛ چنان‌كه در حال حاضر در آمريكا و يا در اروپا بحث دو و چند قطبي جريان‌هاي سياسي كاملا ديده مي‌شود؛ ولي آستانه رقابت آنها جايي است كه منافع ملي تعريف مي‌شود.

وي اظهار كرد: آن‌چه به افراطيون تعبير مي‌شود، زاييده عملكرد خود نيروهاي معتدلي است كه شايد به نسل قبلي جريان‌هاي سياسي برمي‌گردند و مقاومتشان در برابر زايش نيروهاي جديد باعث شده كه مطالبات سطحي‌تري به ميان بيايد و در اين راستا مطالبات ساختارشكن هم رخ نمايد.

ده نمكي تاكيد كرد: آسيب‌شناسي رفتار سياسي جناح‌هاي موجود مي‌تواند در شناخت افراطيون و بررسي تاثيرعملكرد آنها اثرگذار باشد.

اين فعال مطبوعاتي هم‌چنين با انتقاد از اين كه برخي طرح مطالبات مردم و آرمان‌گرايي را در صف افراطي‌گري قلمداد مي‌كنند و هر كه پرسشي مطرح مي‌كند به او افراطي مي‌گويند، گفت: اين نوعي محافظه‌كاري است و در اين مواقع چه در چپ و چه در راست، پاك‌كردن صورت‌مساله رخ مي‌دهد.

ده نمكي هم‌چنين اظهار كرد: هر شخص يا جرياني كه خارج از چارچوب قانون اساسي و مطالبات قانوني عمل مي‌كند، به گونه‌اي مطالبات افراط‌ گرايانه دارد.

وي در عين حال تاكيد كرد: از آن‌جا كه در حال حاضر حاشيه بر متن غلبه دارد و در مواردي برخي كوتوله‌هاي سياسي، توانسته‌اند جريان‌ها و نيروهاي اصلي را به حاشيه برانند، تقابل نسل‌هاي سياسي يكي از مشكلات موجود است و مقاومت اين نسل‌ها در برابر يكديگر باعث رشد افراطي‌گري مي‌شود.

ده‌نمكي اظهار كرد: در حالي كه تجربه‌ي نسل اول مي‌تواند در كنار پتانسيل نسل دوم و سوم به شكوفايي فضاي سياسي و توسعه‌ي كشور كمك كند.

وي هم‌چنين در ادامه گفت‌وگو با ايسنا درباره گروه‌هاي مستقل خارج از ائتلاف‌ها و ميزان تاثيرگذاري‌شان تصريح كرد: نمود چنين امري در انتخابات رياست‌جمهوري نهم، كاملا به چشم خورد؛ جرياني خارج از جناح‌هاي موسوم سياسي فعاليت كرد و حتي مشابه‌سازي كه جريان‌هاي سياسي داشتند، جواب نداد و گفتمان عدالت‌خواهي خارج از گفتمان چپ و راست بوده است.

وي گفت: اين جريان، جرياني غيررسمي ثبت شده بود كه اگر چه دولت را در دست گرفت، ولي تنها عيبش اين بود كه ساختارسازي نداشت و به تعبير رهبري كه فرمودند دولت نهم محصول عدالت‌خواهي خاموش بود كه در اين چندسال مبارزه مي‌كرد، اين جريان، جريان سومي است كه عنوان، ساختار و تشكيلات ندارد.

ده نمكي در پايان گفت: اگر اين جريان به سمت تشكيلاتي‌شدن برود و ساختاري براي خود ايجاد كند، در نتيجه انتخاب‌ها مي‌تواند تاثيرگذار باشد.

انتهاي پيام

شبه خاطرات(۳۱)

تورو خدا ما رو هم ملاقات کنید! 

بابام نگذاشت که منو برای قطع کردن پام به اطاق عمل ببرند و اصرار کرد که به بیمارستان ژاندارمری تهران منتقل کنند.

از چند روز قبل هم که می گفتند فردا نوبت عمل داری و باید ناشتا باشی من کلک می زدم و می گفتم چیزی خوردم و عمل هم منتفی می شد.

بابام رفت تا از ژاندارمری اصفهان آمبولانس بگیره و سرگرم کارهای انتقالم به تهران شد.

هر روز کلی مردم به ملاقات  زخمی ها  می اومدند و از همون اول می رفتن سراغ مجروحهای بدحال و بیشتر گل و کمپوتها نسیب اونا می شد. بعدش هم که مردم میرفتن بچه ها ی بد حال می خندیدند  و می گفتند که چشتون کور می خواست  شما م دوتا پاتون قطع بشه تا مردم برا شما کمپوت گیلاس بیارن.

آدم از روحیه این بچه ها شگفت زده می شد و زخم خودش از یادش می رفت اما از قدیم گفتن زخم شمشیر خوب می شه اما زخم کمپوت خوب نمی شه!!

فرداش دو تا کمپوت زرد آلو و گیلاس رو سوراخ کردم و دو تا شیلنگ سروم از تو اونا رد کردم و گذاشتم گوشه های لبم و بعد هم با چسب چسبوندم و ملحفه رو کشیدم روشون..

مردم ملاقاتی وارد اتاق شدند و با دیدن حال بد من که از یک طرف مایع قرمز خون مانند وارد دهانم می شد و ...

دلشان به حالم سوخت کلی گریه کردند و کمپوت برام گذاشتند این دفعه برعکس شد و چیزی واسه بقیه نموند مردم هرچی گریه می کردند بچه هایی که از شدت خنده خودشونو زیر پتو قایم کرده بودند بیشتر تکون می خوردند مردم که رفتن همه با هم تا شب می خندیدیدم ...

این آخرین مطلبی است که در مورد اخراجی ها می نویسم . مطلب زیر در پاسخ به روزنامه جمهوری اسلامی و اعتراض به نمایش آن در سیما نگاشته شده است امید وارم دوستانی که خواستار پاسخ گوئی به شبهات بودند با خواندن این نامه پاسخ خود را بگیرند البته بزودی کتابی را انتشارات توفیق آفرین در مورد اخراجی ها و ده فیلم سینمایی جنگی منتشر خواهد ساخت  که با یک دی وی دی ضمیمه وارد بازار می شود..

گویا برخی دنبال حاشیه های جدید برای فیلم هستند که خودشان را بیشتر مطرح کنند که در آن صورت باید  پاسخگویی  رفتار خود باشند...

 

کاش به جای اخراجی ها عقده ای ها را می ساختم

 

به دنبال انتشار مطلبی در روزنامه جمهوری اسلامی در جهت جلوگیری از پخش فیلم سینمایی "اخراجی ها" از سیمای جمهوری اسلامی که قرار بود آخرین روزهای ماه رمضان پخش شود که نشد، و ادعای نویسنده مقاله مبنی بر این که در صورت پخش آن فیلم از تلویزیون، خود را به آتش خواهد کشید، کارگردان فیلم اخراجی ها، در دفاع از فیلم و در پاسخ ادعاهای نویسنده، جوابیه مفصلی در روزنامه جمهوری اسلامی 25 مهر ماه منتشر کرد:

پیرو چاپ مطلبی با عنوان "فیلم اخراجی ها را از تلویزیون پخش نکنید" در صفحات 2 و 14 روز سه شنبه 3 مهر و با توجه به متضمن بودن اهانت "خیانت به شهدا و رزمندگان" و تحریف فیلم و وارونه جلوه دادن حقایق و "تشویش اذهان عمومی" که احیانا از سر غفلت! صورت پذیرفته وگرنه شان روزنامه منتسب به نظام و روحانیت اجل از این رفتار است که در ماه مبارک رمضان به اسم نقد و تحلیل، با بی تقوایی چنین مطلبی سراسر کذب و اهانت را منتشر نماید، جوابیه زیر جهت درج در همان صفحات طبق حق شرعی و قانونی تقدیم می گردد.
البته مخاطب من از این مطلب بیشتر نویسنده این مقاله می باشد چرا که هنوز ابا دارم باور کنم نظر رسمی روزنامه جمهوری اسلامی نیز چنین بوده و این قدر سطح درک و تحلیل پایین بر بخش فرهنگی آن حاکم باشد که به جای نقد فیلم، قلم به فحاشی بکشد و نیاز به توضیح واضحات مشخص و مبرهن موجود در فیلم در این صفحات باشد:

در بند یک این مقاله در خصوص "نحوه حضور طلاب و روحانیون در جبهه های جنگ" ادعا شده که طلاب و روحانیون در جبهه هیچ گاه لباس رسمی نمی پوشیدند و صرفا به عمامه اکتفا می کردند و نشان دادن روحانیت با لباس رسمی به قصد اهانت و یا تحقیر روحانیت و به منظور نشان دادن حضور ویترینی آنها در جنگ می باشد!
جناب نویسنده اگر با جنگ از زاویه خواندن خاطرات آشنا نشده باشد - که حتما این گونه است - حضور روحانیت با لباس رسمی در جای جای جبهه ها بارها مشاهده شده و سند آن عکس ها و فیلم هایی است که با باز کردن چشم بصر در ده ها نمایشگاه و کتب جنگ می تواند ببیند و در صورت لزوم با مراجعه به کتب عکس و آرشیوهای عکس سایت های ویژه دفاع مقدس این موارد را می توان پیدا کرد.
اما در مورد فیلم و حضور روحانی فیلم در آن، به گمانم نقش پیامبرگونه این "روحانی" در فیلم بیشتر جای تامل دارد تا لباس روحانیت و عبا و قبای ایشان!
کمااین که در لحظات مجروحیت، همین روحانی لباس خاکی همراه با عمامه را می بینید که در خط مقدم جبهه و در کنار سایر رزمندگان است . شاید اصلا نویسنده فیلم را ندیده و شاید فرق بین اردوگاه آموزشی و خط مقدم را نمی داند.
نگاه سطحی نویسنده به لباس روحانیت به جای کلام و تاثیرگذاری اش، نشان از چه چیزی جز تنگ نظری و کوته بینی می تواند باشد؟
وقتی صدها تن از روحانیون و طلاب در مدارس علمیه قم (مدرسه معصومیه) جلسه نقد و بررسی و تجلیل از فیلم را برگزار کردند و برخی از علمای قم با سخنرانی رسما از نقش روحانی فیلم ابراز خرسندی کرده اند، ایشان خود را نماینده کدام بخش از روحانیت می داند؟!

در بند دوم این مطلب در خصوص "نقش لقمه حلال و تاثیر فضای معنوی جبهه بر روی افراد" از منظر نگارنده مقاله، فضای معنوی در بلندگو و صدای نوحه خلاصه می شود ولی در آموزه های دینی ما، فضای معنوی ناشی از عمل خالص و مومنانه و ایثارگرانه است نه فقط صدای بلندگوها!
فضای معنوی در "اخراجی ها" روحیه ایثار رزمندگان است که خطاهای دیگران را می پوشانند و در جذب آنها از آبروی خود می گذرند، شاید این بنده خدا از جاذبه و دافعه امیرمومنان فقط دافعه اش را شنیده است!
ایشان شخص "حاج صالح" را نماد همه رزمنده ها تصور نموده درحالی که در فیلم، این شخصیت نماد افراد متظاهری است که از جبهه فقط نام و نشانش را می خواهند. با این تعبیر ایشان پس کاراکترهایی مانند فرمانده لشکر و روحانی و میرزا و مرتضی و سایر رزمندگان نمایندگان چه کسانی در فیلم هستند؟!
به نظر بنده، برخی خود را در تیپ "حاج صالح" فیلم متصور دیده که این قدر دچار عصبانیت می شوند وگرنه روحانیت معظم و سرداران جبهه و جنگ در تجلیل از عوامل "اخراجی ها" کم نگذاشتند.
بسیاری از رزمندگان و فرماندهان جنگ از قبیل سردار "محسن رضایی" فرمانده سپاه وقت، سردار "احمدی مقدم" فرمانده نیروی انتظامی، سردار "همدانی" فرمانده لشکر 27 محمد رسول الله، سردار "محمود امینی" فرمانده تیپ دوم 27 لشکر محمد رسول الله، سردار "یزدی" فرمانده تیپ عمار لشکر 27، سردار "حاج کمال" فرمانده تیپ ذوالفقار لشکر 27 سردار "حکیم سوری" فرمانده گردان سلمان لشکر 27 حتما از منظر ایشان جزو رزمندگان نیستند که در رسانه ها و تریبون های رسمی و غیررسمی، از فیلم و پیام آن تمجید کردند.

در بند سه و چهار مقاله، نویسنده مدعی است که همه رزمندگانی که شهید می شدند در لحظه شهادت براساس تصورات وی، با سناریو و دیالوگ خاص ایشان باید ذکر بگویند و آخ نگویند و داد نزنند و فقط شهادتین بگویند....
ما که جان دادن ده ها شهید را در کنارمان دیده ایمف همه به یک شکل و براساس یک سناریوی از پیش تعیین نشده نبوده .
خوب است نویسنده مقاله از رزمندگان قدیمی تر و دوست نویسنده شان جناب آقای "داودآبادی" در مورد لحظات شهادت شهید "مهدی خندان" فرمانده گردان مقداد لشکر 27 محمد رسول الله بپرسند. شاید مقداری بیشتر با حقایق جنگ آشنا شود! و شاید هم پرونده شهادت ایشان را به عنوان متولی شهیدشناسی ببندند!
شاید این نویسنده اسم گردان "میثم" لشکر 27 را شنیده باشد . حداقل از نوع تیپ و سلوک رفتاری افراد این گردان از رزمندگان و فرماندهان آن بپرسد و کتاب بنویسد.

در بند پنجم، در مورد سکانس میدان مین افاضاتی دارند که "چرا رزمنده های عادی روی مین می روند و فرمانده فقط هدایت می کند" !
اگر ایشان جبهه بوده حتما می دیده که اگر فرماندهی هم می خواست این کار را بکند، رزمنده های دیگر اجازه نمی دادند. بالاخره اخلاق و مرام رزمنده ها این بود که حتما نمی گذاشتند بین رزمنده عادی و یا شهید همت و یا باکری، لشکر بی فرمانده بماند و عملیات با شکست مواجه شود. شاید ایشان این گونه بوده و منتظر می مانده تا فرمانده روی مین برود و ایشان راحت عبور کند و اگر هم نمی رفت باید بازجویی می شد!

نویسنده محترم که چند جلد کتاب در مورد جنگ نوشته، خود را مدعی العموم فرهنگ جهاد و شهادت و رزمنده ها می داند، حتما به من حق می دهد که اینجانب با نگارش ده ها جلد کتاب "خاکریز پنهان" که در همین روزنامه جمهوری اسلامی مطالب و عکس های بدون درج نام بارها استفاده شده و مجموعه 50 جلدی "فرهنگ نامه اسارت و آزادگان" هم محق به تعریف این وقایع باشیم .
شاید نویسنده در عنوان بندی مشاوران فیلم نامه نام آقای "حمید داودآبادی" را خوانده باشد که به یقین می داند مقام معظم رهبری در تمجید آثار قلمی وی چه توشیحی دارند و در خصوص لزوم استفاده از زبان طنز در طرح خاطرات و فیلم نامه معظم له چه نظری دارند. اگر نمی دانند محض خاطر اطلاع شما و مدیر مسئول محترم روزنامه، ایشان درباره کتاب "یاد ایام" آقای داودآبادی چنین گفته اند....
"این کتاب "یاد یاران" را شما نوشته اید ... نظرم این شد که این رمان بلند نیست؛ یعنی شما در واقع همان خاطره نویسی را به شکل دیگری ادامه داده اید. اولش یک طنز خوبی دارد که در آن نوشته قبلی شما هم بود ـ خوب بود ـ بعد یواش یواش این ضعیف شده است . به نظر من آن رد طنز را نباید در نوشته از دست بدهید؛ آن ـ به اصطلاح ـ شیرینی زبانی نویسنده و فیلمنامه نویس و کارگردان به آن خیلی کمک می کند.
هنرمندی که با بیان سر و کار دارد وسط کارش اگر شیرین زبانی نداشته باشد، هر حقیقت خوبی هم که باشد قدری حالت چیز -غیر جذاب ـ پیدا می کند. بتوانید این را واردش کنید خیلی خوب است . این در نوشته قبلی شما بود ـ که خیلی هم خوب بود ـ در این جا یک خرده ضعیف شده است . به نظر من این را هر چه بتوانید بیشتر تقویت کنید شکل و گسترش داستانی به آن بدهید. این گسترش خاطره یی است .
خاطره یک چیز و یک حقیقت استف داستان یک حقیقت دیگر است . در داستان خاطره هم هست اما داستان است . گاهی می بینید مجموع یک داستان ـ مثلا ـ پانصد صفحه یی ماجرای ده روز است که اگر بخواهند خاطره آنها را بنویسند بیست صفحه می شود. داستان یک چیز و یک حقیقت دیگر است . این را به سمت داستان نویسی بکشانید. (اینها کارهای تخصصی است ما در این چیزها وارد نیستیم همین طور یک چیزی می گوییم . شما هم از این گوش بگیرید از آن گوش رد کنید."

با این تعبیر، استفاده از زبان طنز نه تنها مذموم نیست، بلکه سفارش رهبری می باشد اگر برای شما حجت باشد!

آقای نویسنده! اگر تمایل به خودسوزی در مقابل مسجد بلال را دارید، سفارش می کنم این تعصب را در زمان اهانت به رسول اکرم (ص) که در برخی جراید صورت گرفت، به خرج می دادید تا خلوص ایمان تان جلی تر گردد.
چرا که آن زمان که جنگ ما را "برادرکشی" خواندند، رگ غیرت تان به جنبش نیفتاد؟
چرا آن زمان که عاشورا را نتیجه خشونت بدر معرفی کردند، در مقابل وزارت ارشاد خودتان را آتش نزدید؟
البته من نمی دانم این حساسیت از کجاست و انتقام چه چیزی را به اسم جنگ می خواهید بگیرید.
عیبی ندارد کما این که یکی از پدران شهدای سرشناس جنگ با خواندن نامه شما اعلام کرد که حاضر است سهمیه بنزین خود را به شما اختصاص دهد تا دچار مشکل نشوید!!
به راستی در فیلم های دفاع مقدس جشنواره فجر امسال، در چند فیلم شما صدای نوحه و آهنگران را شنیدید که اخراجی ها آماج حمله شما گشته!
برادر عزیز! ملاک ارزش گذاری سلیقه شخصی شما نیست. لطفا سلیقه خود را به نام دین و جمهوری اسلامی و جبهه و جنگ، تلقین نکنید. شاید بیشتر در مورد این جمله شهید خرازی باید تعمق کنید که می فرمود "مطبوعات ما جنگ را درشت می نویسند، درست نمی نویسند"
اجازه بدهید خدا تصمیم بگیرد که آیا همه کسانی که جبهه آمده اند لقمه حلال خورده اند یا نه! اجازه بدهید خود ائمه تصمیم بگیرند که بالای سر کدام شهید حاضر شوند "حر" یا "حضرت عباس"!

در مورد اصل وجود چنین اتفاقاتی و شبیه چنین شخصیت هایی، به جای تحریف حقیقت به نزد فرمانده گردان سلمان لشکر 27 بروید و یا مصاحبه ایشان در روزنامه جوان را بخوانید تا بدانید اصل وجود "مجیدها" با رنگ پاک نمی شود و طبق فرمایش رهبری، خاطره و تبدیل آن به فیلمنامه، اقتضائاتی دارد که هر نویسنده مبتدی آن را درک می کند.

راستی چه چیزی بود که جوان های ما را از عشرتکده ها به جنگ کشاند؟!
لابد این جمله را هم قبول ندارید ولی این سخن (اگر امام را هم متهم نمی کنید) جمله ای از حضرت امام است "صحیفه نور جلد 9 ص 63 "

این که جبهه ها کارخانه آدم سازی است را چه کار می کنید! فرشته ها که آدم نمی شوند! شما حاضرید به خاطر تخریب من، حقیقت را سانسور کنید، کاش به جای اخراجی ها، عقده ای ها را می ساختم که این گونه آماج حملات کج اندیشان برخی مدعیان ارزش ها تا معاندین اصلی انقلاب، نگردد.
شاید همسوئی صدای آمریکا و همین شبکه های ماهواره ای جیره خوار و مدعیان روشنفکری در عرصه هنر و برخی دگم اندیشان، نشان می دهد که اخراجی به هدف زده است . کسانی که جنگ و شهدا را منحصر در خود می دانند و نمی خواهند این پدیده در سال وحدت ملیف ملی شود و یک ارزش همگانی تلقی شود، برآشفته اند. به راستی اگر کس دیگری این اثر را ساخته بود، برخورد شما و دیگران به همین گونه بود؟ البته این به معنی بی نقص بودن فیلم نیست؛ که هر کار اول و آخر کارگردانی قابل نقد و انتقاد است اما آیا حسن و قبح فیلم را شما یک جا دیده ای؟!
پس یک مقدار علیکم بالتقوا!!
مسعود ده نمکی
25/7/1386

 

قابل توجه دوستانی که به نمایندگی از تشکل ها ی مختلف متقاضی حضور در دانشگاه و نماش و نقد و برسی هستند

با توجه به کثرت دعوت ها مشغولیت های زیاد حقیر حضور در همه این دعوت ها عملا غیر ممکن بوده و مانع از فعالیت های جدید می شود لذا از این پس صرفا هفته ای یک بار در یکی از شهرها میهمان شما عزیزان خواهیم بود

دانشگاه خرمشهر

دانشگاه سیستان و بلوچستان

دانشگاه علامه تهران

دانشگاه هرمزگان

دانشگاه ورامین

به ترتیب برای این جلسات نقد و برسی به دعوت بسیج دانشجوئی و انجمن اسلامی و نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری  برای آبان ماه در نظر گرفته شده اند  و اسامی  سایر دانشگاههای دعوت کننده  در اواخر ماه اعلام خواهد شد

بازهم

کدام استقلال کدام پیروزی به دنبال لقمه ای روزی

 

http://www.etemaad.com/Released/86-07-22/284.htm

 

رهبر معظم

انقلاب چند روز پیش در  دیدار با دانشجویان سخنان بسیار مهمی داشتند که پاسخ بسیاری مناقشات سیاسی و کلامی است که با برداشتهای سلیقه ای جناحها و روزنامه ها و بسیاری تا حد ارتداد و ضد انقلاب نامیده شدن و عده ای به غلط مدافع تمام عیار برخی شعارها و رفتارها پیش برده شده اند..

مرز انتقاد از نظام و حتی مسئولین اگر بیانات ایشان را از سر تعارف تاویل نکنند بسیار شفاف می شود و  اساس بسیاری مرزبندی ها متزلزل می شود..

ای کاش به جای دعواهای سیاسی چهره های فکری نظام با استفاده از این فرصت ابعاد این سخنان را تبیین کنند...

بخشی از سخنان ایشان هم در باره دولت بود و اینکه دولت فعلی محصول زحمات عدالتخواهان و مبارزه و فشارهای انها ست.

نکته ای که در همان روز اول  پیروزی دکتر  احمدی نژاد برایشان نوشتم و خیلی ها را خوش نیامد 

شبه خاطرات(۳۰)

کلاهبردای عاطفی

چند روزی تو این اطاق شلوغ و پر از زخمی سر کردم.یکی از پرستارا که دلش به حال من سوخته بود می اومد بالاسرم و دلداریم می داد. این اولین باری بود که  با یک نفر خانم غریبه هم صحبتم می شدم...

همه بچه ها زیر چشمی منو نگاه می کردند و می خندیدند . بنده خدا دیده بود من غریبم و ملاقاتی ندارم  و همین امروز و فرداست که پامو قطع کنند داش بهم دلداری می داد.. اینهو این سریال پرستاران..

تلفن خونمونو گرفت و  بعدا فهمیدم که زنگ زده  به بابام که بیاد اصفهان و پسرش رو ببینه. نگو همش نقشه بوده و این همه احوالپرسی و سلام علیک حساب شده بود .این اولین کلاهبرداری  عاطفی از من بود!!!!...

بابام چند سالی بود که به خاطر بسیجی شدنم با من حرف نمی زد دیدنش تو این حال سخت بود..بنده خدا با عموم خودشو شبانه رسونده بود اصفهان .

صحنه عجیبی شده بود پدر و پسری بعد از سالها قرار بود با هم سلام علیک کنند همه متوجه ما شده بودند بیچاره بابام غرور ش اجازه نمی داد گریه کنه اما من تو این حال و روز یهو  بغض ام ترکید در ست مثل فیلمهای هندی...

 

امشب افطاری میهمان هزار بچه یتیم در سالن طلا ئیه بودم.عجب صفائی داشت.چهره هایی معصوم و دوست داشتنی از سر و کول هم بالا می رفتند و بیچاره تواشیح خوانان و بعد هم من!

آقا محسن رضایی هم وارد مجلس شد آقای مظفر و  حاج احمد توکلی هم بودند اصلا سر میز چند تا یتیم یکی نشسته بود مسئولینی که اینجا بی تکلف و به دور از پرستیژ های حکومتی ساده و صمیمی یتیم نوازی می کردند...

سخن گفتن در این مجلس چقدر سخت بود اما همینکه همه با شنیدن اسم اخراجی ها لذت بردند گفتم همینکه شما لذت برده باشید مرا بس بی خیال عقده ای ها!

حاج محسن می گفت بعضی ها هم به گفته اند چرا اینقدر بی محابا از فیلم  دفاع کردی؟

گفتم پشیمانید؟

گفت نه 

اختلاف مالی سازمان صدا و سیما با تهیه کننده بر سر پروژه در چشم باد و شیخ بهایی مانع از پخش اخراجی هاست.

اقای ضرغامی گفت من خودم از طرفداران اخراجی ها هستم و این را ثابت کرده و به خودتان هم گفته ام  و انعقاد قرارداد پخش ان از شبکه سه هم به دستور خودم بوده.

 

سعید ابو طالب از رزمندگان قدیمی اطلاعات عملیات لشگر ۲۷ و مستند ساز و نماینده تهران در مجلس و از اعضای کمیسیون فرهنگی از اخراجی ها دفاع کرد

 

جنگ‌رفته‌ها وقايع فيلم «اخراجي‌ها» را تاييد كرده‌اند

 

خبرگزاري فارس: سعيد ابوطالب با اشاره به اين كه كميسيون فرهنگي مجلس هيچ موضع منفي راجع به فيلم اخراجي‌ها ندارد، گفت: افرادي كه جنگ را ديده‌اند اين فيلم و وقايع آن را تاييد كرده‌اند.

 

عضو كميسيون فرهنگي مجلس در گفت و گو با خبرنگار سينمايي فارس گفت: سينما در تمام دنيا و در همه ژانرها، عموما دو نوع مخاطب خاص و عام را در برمي‌گيرد كه اين موضوع در واقع به ذات سينما برمي‌گردد.
وي افزود: سينماي ايران نيز به تبع سينماي ساير كشورهاي جهان از همين روند پيروي مي‌كند كه در مورد ژانر دفاع مقدس نيز اين موضوع صادق است.
رئيس كميته امور رسانه مجلس شوراي اسلامي با اشاره به گستردگي دامنه وقايع دفاع مقدس گفت: هيچ فيلم‌ساز و نويسنده قصه‌اي تا به حال ادعا نكرده كه توانسته تمام ابعاد دفاع مقدس را به تصوير بكشد و تنها بخشي از آن حماسه پرشكوه هر بار به تصوير كشيده شده است. «اخراجي‌ها» هم از اين قاعده مستثني نيست و البته خود فيلم هم ادعاي كامل بودن ندارد.
ابوطالب در ادامه گفت: نكته مهم اين است كه بايد توجه داشت ما در فيلم سينمايي يا «قصه» سر و كار داريم و ذات سينما بر پايه قصه و همذات پنداري است.
وي تصريح كرد: ممكن است پيش زمينه افراد حقيقي باشد اما وقتي اين موضوع در قالب قصه در بيايد و شكل سينمايي به خود بگيرد، ديگر بر شخصيت واقعي دلالت نمي‌كند، هرچند كه بخشي از اين موضوع هم واقعي باشد.
وي تصريح كرد: اگر هر كسي، اندكي با سينما و عالم هنر آشنايي داشته باشد، مي‌داند كه تكيه بر واقعيت در يك اثر هنري ايراد محتوايي محسوب نمي‌شود.
ابوطالب در ادامه در مورد اخراجي‌ها و اظهارات يك نماينده مجلس در مورد آن گفت: اخراجي‌ها اندك زماني پس از جشنواره بين‌المللي فيلم فجر در سال گذشته، به علت اعتراض كارگردان نسبت به نگرفتن جايزه، در كميسيون فرهنگي مجلس مطرح شد. در آن زمان هيچكس به محتواي فيلم ايرادي وارد نكرد و اصولا، مسئله ايراد داشتن فيلم در كميسيون فرهنگي مجلس مطرح نشده است چون در واقع، طرح چنين موضوعي در اختيارات كميسيون نيست.
وي در ادامه در مورد اخراجي‌ها گفت: استقبال عمومي در داخل و خارج از كشور از فيلم اخراجي‌ها، نشان دهنده قابليت‌هاي منحصر به فرد اين فيلم بود كه توانست جنبشي در سينماي ما به وجود بياورد كه اين موضوع ارزشمندي است و اظهار‌نظر چند نفر معدود از ارزش‌ آن نمي‌كاهد، چون افرادي كه جنگ را ديده‌اند اين فيلم و وقايع آن را تاييد كرده‌اند.
ابوطالب در پايان تصريح كرد: كميسيون فرهنگي مجلس هيچ موضع منفي راجع به فيلم اخراجي‌ها ندارد و هرگونه اظهار‌نظر كه توسط نمايندگان مجلس در مورد اين فيلم شده كاملا شخصي است. البته هر كس به عنوان مخاطب مي‌تواند راجع به فيلم «اخراجي‌ها» اظهار‌نظر شخصي كند اما كسي حق ندارد نظر خود را به كميسيون فرهنگي نسبت دهد.

 

«اخراجي‌ها» تاوان كليشه‌شكني‌اش را مي‌دهد

 

خبرگزاري فارس: «مسعود ده‌نمكي» با اشاره به موضع‌گيري‌هاي شخصي اخير در مورد فيلم «اخراجي‌ها» گفت: جرياني كه برعليه اخراجي‌ها به وجود آمد، در واقع تاوان كليشه شكني اين فيلم است.

كارگردان «اخراجي‌ها» در گفت و گو با خبرنگار سينمايي فارس در مورد اظهارات يك نماينده مجلس در مورد فيلم «اخراجيها» گفت: برخورد از روي غرض عده‌اي با فيلم «اخراجي‌ها»، به قدري آزار‌دهنده بود كه مي‌شود آن را تبديل به يك فيلم كرد.
وي افزود: دست خيلي از افراد كه جنگ و شهادت را منحصر به خود كرده بودند و از ملي شدن پديده دفاع مقدس مي‌ترسيدند، با ساخته شدن فيلم «اخراجي‌ها» رو شد و براي همين موج مخالفت‌ها با فيلم آغاز شد.
ده نمكي با اشاره به نمايش اين فيلم در حوزه علميه قم، گفت: عده‌اي اين فيلم را به اسم دفاع از روحانيت زير سوال مي‌برند در حالي كه اين فيلم در حوزه علميه قم به نمايش درآمد و نظرات موافق زيادي را هم به خود جلب كرد.
وي در ادامه با اشاره به سخنان امام راحل در مورد جنگ، گفت: امام خميني(ره) فرمودند: «جبهه دانشگاه آدم‌سازي است» اما همين امروز نيز افرادي هستند كه قصد سانسور اين كلمات امام(ره) را دارند و مي‌خواهند جبهه را منحصر به افرادي خاص نشان بدهند. به همين دليل است كه اين افراد مضمون فيلم و تفاوت آدمها را ديگر آثار دفاع مقدس بر نمي‌تابند و به آن اعتراض مي‌كنند.
ده‌نمكي افزود: جرياني كه برعليه اخراجي‌ها به وجود آمد، در واقع تاوان كليشه شكني اين فيلم است. وقتي سردار محسن رضايي، سردار احمدي مقدم، سردار همداني و ديگر بزرگان عرصه جنگ و جهاد به وجود چنين افرادي صحه مِي‌گذارند، چگونه عده‌اي به خود اجازه مي‌دهند كه به جاي رزمنده‌ها صحبت كنند و ادعاي گرفتن حق آنها را داشته باشد.
د‌ه‌نمكي با اشاره به حقيقي بودن گروه اخراجي‌ها در فيلم خود گفت: در وجود اصل شخصيت قصه و گروهي به نام اخراجي‌ها كه متاسفانه مبناي سوء استفاده عده‌اي براي تحريك خانواده شهيد خدمت قرار گرفته، بايد براي چندمين بار اعلام كنم كه شاهدان عيني وجود چنين افرادي هنوز حي و حاضرند و حتي عده‌اي از اخراجي‌هاي حقيقي نيز وجود دارند، اما بنا بر مصالحي نمي‌خواهم قضيه از ابعاد سينمايي آن خارج شود و مجبور به افشاي حقيقت درباره اين موضوع بشوم، ضمن اينكه قبلا در برنامه شب شيشه‌اي نيز به اين موضوع اشاره كرده‌ام كه شخصيت‌هاي فيلم، از افراد واقعي الهام گرفته شده‌اند و خود واقعي نيستند.
اين فيلمساز در مورد استفاده از زبان طنز در اين فيلم نيز گفت: بارها حاشيه‌نوشته‌هاي رهبر معظم انقلاب بر كتب مرتبط با دفاع مقدس را ديده‌ايم كه در مورد استفاده از اين زبان، در اين كتاب‌ها نظر موافق داشتند و در واقع اين موضوع هم از حقيقت برگرفته است.
كارگردان «فقر و فحشا» در ادامه با اشاره به انتقاداتي كه اخيرا از طرف چند نماينده مجلس در مورد فيلم اخراجي‌ها مطرح شده، گفت: اشخاصي كه مي‌خواهند به اسم فرهنگ اظهار‌نظر كنند خوب است از اندكي درك فرهنگي و هنري نيز داشته باشند و بدون اطلاعات صحبت نكنند.
وي افزود: در زمان نمايش اخراجي‌ها در كميسيون فرهنگي و پس از آن، تمام اعضاي كميسيون فرهنگي با اين فيلم موافق بودند و هيچكدام نظر انتقادي راجع به آن نداشتند.
ده نمكي گفت: من مايل نيستم بحث به جايي بكشد كه براي نفع ديگران مجبور به حرف زدن شوم وگرنه، در صورت لزوم مي‌توانم صدها نمونه مانند مجيد سوزوكي را مثال بزنم كه به جبهه رفتند و شهيد شدند و اين موضوع در واقع هنر امام راحل(ره) بود كه اين نسل را به جبهه فرستاد.
وي در پايان تصريح كرد: حاضرم اطلاعات مرتبط با اين موضوع را در صورت لزوم در اختيار يك مستند‌ساز منصف بگذارم تا تمام ابعاد موضوع اخراجي‌ها روشن شود.
انتهاي پيام/

حضور نایب رئیس مجلس شورای اسلامی حجه الاسلام ابوترابی اخوی مرحوم ابوترابی سید آزادگان در دفتر تدوین فرهنگنامه اسارت وآزادگان فرصت مغتنمی بود تا تجدید خاطره شود از عنایت ویژه حاج آقا ابوترابی به کارهای ما در  راه اندازی نشریه شلمچه و تاکید ایشان به اینجانب برای نگارش این فرهنگنامه که مبتنی بر۵۰۰۰ ساعت مصاحبه با آزادگان و رزمندگان قدیمی جنگ است.

کاش ایشان زنده بود و می دید که حمایت های ایشان و سردار رشید اسلام حاج حمید طایفه نوروز فرمانده سپاه همدان و آزاده قهرمان و از رهبران اردوگاههای موصل و رمادی و تکریت ۵ اینک در حال نتیجه دادن است و بزودی عظیم ترین فرهنگنامه جنگ در دنیا به چاپ می رسد مجموعه ای ۵۰ جلدی در ۵۰۰۰۰ صفحه و بیش از چهل محقق و ده سال تلاش.

چندی پیش رهبر معظم انقلاب در توشیح جلد پنجم این مجموعه آن را کارجالبی خواندند که زینت بخش این مجموعه شد.

صدام در طول دو سال بعد از آزادی اسرا چندین جلد کتاب با عنوان شهدا بلاکفن در مورد بعثی های اسیر منتشر و به چندین زبان زنده دنیا منتشر کرد .رهبری  با دیدن این کتابها دستور تشکیل کمیته ای در ستاد فرماندهی کل قوا را صادر کردند که کار مرجعی برای تدوین این بخش از تاریخ دفاع مقدس اختصاص دهد.همکاری تنگاتنگی بین نهادها می تواند در جامه عمل رسیدن این دستور رهبری موثر باشد.

 

 

 

 

لات هم لاتهای قدیم که وقتی نان ونمک همدیگر را می خوردند حد اقل حرمت آن را در هر شرایطی حفظ می کردند.

آدم وقتی به مناسبات عصر جدید و آدمها خوب نگاه می کند می بیند تنها چیزی که نمانده حرمت است!

به قول مرحوم میرزا اسماعیل دولابی حضرت جبرائیل ده بار از زمین ده نعمت را برد که آخرین آنها حیا بود..

همینطوری یاد یه شعر افتادم که پشت کامیون خونده بودم

دوستی با هر که کردم خصم مادر زاد شد

آشیان هرجا گزیدم خانه صیاد شد

آن رفیقی را که با خون جگر پروردمش

حکم قتلم که رسید بی معرفت جلاد شد

***

خدایا عاقب همه ما را ختم به خیر بفرما

امشب میهمانی افطار دهها تن ار آزادگان قدیمی و رهبران و چهره های شاخص اردوگاهها در مسجد دانشگاه تهران برگزار شد.

از  اینجانب هم دعوت کرده بودند که میهمانشان باشم.

به قول جوکار آزاده ده ساله شما محرم آزاده ها هستی. کیانی هم از رهبران موصل دو می گفت ده نمکی بدون اینکه اسیر شده باشد همه اردوگاهها را سیر کرده!

من هم  در پاسخ به سوال یکی از اسرا گفتم من اردو گاه چیز بودم  شما کدام اردوگاه بودی؟

آقای ابو ترابی نایب رئیس مجلس شورای اسلامی هم سخنرانی کردند و در پایان هم گپ مفصلی زدیم.ایشان می گفت من از دیدن اخراجی ها خیلی لذت بردم واقعا عالی بود نمی دانم چرا برخی اینقدر بی خودی دنبال بهانه جویی و عیب گذاری هستند آنها اگر جو اردوگاهها را می دیدند چه می گفتند؟

به قول یکی از بچه ها اردوگاهها نمونه کوچکتر آدمهای جنگ است از نماینده امام تا ووزیر و فرمانده سپاه استان و سرهنگ و سرباز و بسیجی و مردم عادی در آنجا بودند..

من عرض کردم اخراجی ها نمود برخود حاج آقا ابوترابی با رزمنده ها در برابر نوع نگاه حاج صالح ها ست. کسانی از فیلم بدشان آمده که خود را در نقش حاج صالح ها دیده اند وگرنه عموم رزمنده ها برخوردشان جذبی بود و نه دفعی و صدها مجید سوزوکی در جبهه ها بوده اند و شهید شده اند .اینها از اینکه دستشان در تحریف جنگ ومنش رزمنده ها روشده ناراحتند..

یکی دیگر از آزاده ها می گفت برایم جالب بود روزنامه ای که دشمن خونی شهید آوینی بود خود را مدافع تفکر رزمنده ها می نامد اگر آقا بالای سر جنازه شهید آوینی نیامده بود معلو م نبود اصلا اینها بگذارند شهید آوینی را جزو شهدا محسوب کنند

هرچه با خودم کلنجار رفتم  نتوانستم تصور کنم این گیرینف ها اگر در اسارت و اردو گاه بودند جزو کدام دسته بودند؟؟؟

امشب به خوبی می شد جای خالی مرحوم ابوترابی را حس کرد او که هم در کار نشریه و هم کار نگارش فرهنگنامه اسارت وازادگان مشوق اصلی من بود

 

 مستند ساز طرح مصائب مردم می کند

 

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8607130061

 

خبرگزاري فارس: كارگردان «اخراجي‌ها» و «فقر و فحشا» گفت: دغدغه من طرح مصائب مردم و جامعه است اما اينكه از فيلمساز توقع داشته باشيم كه ضمن طرح مسئله، به ارائه راه‌حل هم بپردازد، تصوري نادرست است.

به گزارش خبرگزاري فارس يه نقل از روابط عمومي نخستين جشنواره بين‌المللي فيلم مستند ايران: سينما حقيقت، مسعود ده‌نمكي مستند‌ساز و كارگردان گفت:سينماي مستند ايران، به مراتب پتانسيل بيشتري نسبت به سينماي داستاني دارد و با رويكرد جدي مديران فرهنگي كشور به اين گونه‌ي خاص و مهم سينمايي، به تدريج سينماي مستند هم به جايگاه اصلي خود رهنمون خواهد شد.
وي افزود: برگزاري جشنواره بين‌المللي سينما حقيقت در كانون مسايل سياسي _ اجتماعي منطقه، مي‌تواند به وزنه‌ تاثير‌گذاري در معادلات جهاني بدل شود و به عنوان يك پل ارتباطي ميان مستند‌سازان جهان تبديل گردد.
كارگردان مستند «فقر و فحشا» ادامه داد: اميدوارم كه اين جشنواره، به بهترين شكل ممكن برگزار شود و از برخي مسائل خاص جشنواره‌هاي سينمايي، به دور باشد.
ده‌نمكي با تاكيد بر وجود استعداد‌هاي بسيار در عرصه سينماي مستند و ضرورت شناسايي و حمايت از آنها، تصريح كرد: مهمترين مسئله در پشتيباني از سينماي مستند كشور، بحث اكران و نمايش فيلم‌هاي مستند به صورت دائمي در سينماهاي خاص است.
كارگردان اخراجي‌ها با اشاره به علايق و رويكردش به ساخت فيلم‌هاي مستند گفت: سينماي مستند از اين ويژگي مهم برخوردار است كه مطالبات و خواسته‌هاي اجتماعي را به تصوير درآورد تا در مسير تحولات سياسي، اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي، جريان‌ساز باشد.
كارگردان مستند «كدام استقلال؟كدام پرسپوليس» افزود: من به سينماي مستند، علاقه و ايمان خاصي دارم چون مستندساز آيينه تمام نماي مصائب مردم و جامعه است و اين براي يك مستندساز به عنوان يك دغدغه مطرح است، پس مي‌بايست كه در فيلم‌هاي خود، طرح مسئله نمايد.
وي در عين حال تصريح كرد: اينكه از فيلمساز توقع داشته باشيم كه ضمن طرح مسئله، به ارائه راه‌حل هم بپردازد، اين تصوري نادرست است.
ده‌نمكي در پايان، با اشاره به اهميت برپايي «بازار فيلم» جشنواره سينما حقيقت، گفت: حضور شركت‌هاي پخش‌كننده فيلم با نگاهي خاص و نه صرفا تجاري و صدا و سيما با ديدگاهي حمايتي، مي‌تواند به رونق بازار فيلم جشنواره كمك نمايد.

 

 

شبه خاطرات (۲۹)

 

برای سلامتی همه شهیدا صلوات

 

صبح که شد دیگه اثر مورفین تموم شد و درد دو باره به سراغم اومد .آه و نالم داشت شروع می شد که با یه تخت چرخدار سراغم اومدند.با خودم گفتم خدا پدر مسئولین رو بیامرزه که بالاخره برای زخمی های که تو راهروهای بیمارستان خوابونده بودند جا ردیف کردند.

بردنم تو یه اتاق شونزده تخته .همه غصه دار بودند و با چشمهای خیس به من نگاه می کردند .یک از بچه ها تازه شهید شده بود و اونو از رو تخت برداشتن و من رو جای اون خوابوندند!

یکی از بچه ها براتی اینکه روحیه همه عوض بشه و من هم نترسم بلند گفت برای سلامتی همه شهیدا صلوات .

امروز تصمیم داشتم جوابیه روزنامه جمهوری را ارسال کنم .داشتم   دقایقی پیش متن آن را ویرایش کردم که دوست خوبمان آقای حمید داوود آبادی تماس گرفتند که :

خواهش می کنم به خاطر من این مطالب را از روی وب بردار و جواب نده.

من عرض کردم من که هنوز جواب ندادم فقط مطلب آنهارا در وب منتشر کردم و از مخاطبان خواستم که با مطالعه آن پاسخ بدهند که این همگرایی بین این دوستان از سر چیست؟(روزنامه جمهوری -سایت آفتاب-روزنامه توسعه)

وگرنه من اصلا نگارنده نامه  را نمی شناسم .روزنامه جمهوری به عنوان یک رسانه اتهام خیانت و غیره را با تحریف فیلم منتشر کرده و قانونا می بایست  جوابیه را چاپ کند وگرنه شخص حقیقی آقای درخشنده مثل سایرین می تواند هر دیدگاهی داشته باشد...

وقتی در روزنامه می نویسند لباس روحانیت در فیلم چنین و چنان شده  در حالی که به شهادت صدها عکس طلاب هم با لباس روحانیت و هم لباس خاکی در جبهه ها بوده اند و در فیلم هم با دو نوع لباس نشان داده شده و روحانی فیلم هم در خط مقدم با لباس خاکی زخمی می شود چیزی جز تحریف  واقعیت است؟

تجلیل از اخراجی ها با حضور صدها طلبه رزمنده در مدرسه معصومیه قم را در مطبوعات نخوانده اند..

تجلیل سرداران محسن رضایی و احمدی مقدم و همدانی و امینی و سوری و....را در رسانه ها ندیدند؟

اینها نماینده کدام قشر از رزمنده ها هستند..

دلشان از چه چیزی سوخته ؟؟ از اینکه در سال وحدت ملی این همه اقشار مردم رزمنده ها را از جنس خود دیده اند؟

به هر حال کسانی که مستند علیه اخراجی ها راساختند الان دیگر در ادامه تحقیقات خود به آن چیزهایی رسیده اند که من نمی خواستم بگویم...

آقای درخشنده اگر دلشان به حال این جنگ می سوزد مثل یک محقق عمل می کرد و پیش خود شما می آمد تا آدرس شاهدان زنده واقعی بودن مجیدها را بدهید همین حالا هم حاضرم ایشان همین قصه اخراجی ها در گردان سلمان در لشگر ۲۷ را سوژه داستان خود کند و حقیقت را مرد و مردانه کشف کند و بنویسد..

من ترجیح می دادم در یک مجلس عمومی این بحثها به مناظره گذاشته شود و یا اینکه به یک مناظره قلمی مکتوب تبدیل شود اما دوستان با اتهام زدن و خائن خواندن در روزنامه قصد آشکار شدن حقیقت را ندارند..

مشکل در نفسانیات است وگرنه دوستانی مثل ایشان  تا نزد عالی ترین مقاقامات این کشور علیه این فیلم رفتند و جواب نگرفتند!

  این بحث را در وبلاگ ادامه نمی دهم به خاطر احترامی که برای آقای داود آبادی  قائلم و اصل پاسخ را به ایشان می دهم تا در صورت لزوم به دوستشان بدهند..

 

بچه های هیئت بلاگ مراسمی گرفته بودند که در نوع خود کم نظیر بود.آنها به جای خاله زنک بازی مثل برخی وبلاگ نویسان که سر در آخور سرمایه داری مدرن دارند و نان باغداران پسته سیاسی را می خورند و دم از جنگ و شهدا می زنند یک بار با حضور صدها وبلاگ نویس جلسه نقد و بررسی فیلم را برگزار کردند و حرفهایشان را مردانه  و رودر رو زدند در مراسم دومشان هم  که در فرهنگسرای رسانه برگزار کردند

 از حقر برای خاطره گویی دعوت کرده بودند

من در آنجا عرض کردم که امروز اسیب شناسی زبان های تبلیغ و ترویج خاطرات دفاع مقدس مهمتر از بیان خاطره است.

نه اینکه این کار بد باشد اما شان شما ایجاب می کند که عمیق تر عمل کنید.

ولی باز احسنت به همت این جوانان وبلاگ نویس که محیط وبلاگستان را فرهنگی تر کرده اند

صبح منتشر می شود

 

در آستانه دهمین سالروز تعطیلی نشریه شلمچه

 

صبح با رویکردی فرهنگی و اجتماعی و آرمان گرایانه فارغ از تعلقات جناحی و مناقشات خطی منتشر می شود

کلیه علاقمندان به همکاری  اعتقادی و نه مادی می توانند با انتخاب ستونی خاص خود و نامگذاری این ستون  با نام خود ضمن اعلام پیشنهاد  نوع همکاری  و نوع مطلب(طنز-فرهنگی -سیاسی -اجتماعی-عکس-کاریکاتور-و....) شماره تلفن همراه-ایمیل-آدرس وبلاگ و یا وب سایت را به صورت خصوصی در این پست اعلام نمایند.

لازم به توضیح است که کانت های این پست  برای نمایش تایید

نمی گردد.

پیشنهادات خود را برای تنوع مطالب این نشریه نیز می توانید در این پست  بنویسید

 

دیشب میهمان مردم و بسیجیان ورامین  بودم. دهها نوجوان محله های مستضعف نشین ورامین با قیافه های محبوب فقیرانه سرهای تراشیده و دمپایی های لاستیکی که منو یاد بچه گی هام می انداخت رو موکت های رنگ و رو رفته نشسته بودند  تا روی یک پارچه چروک سفید  که به احتمال زیاد ملحفه های رختخواب بوده و  به هم دوخته شده بودند تا مثلا روی یک داربست پرده سینمای اونها را درست کرده باشه  به مناسبت هفته جنگ اخراجی ها رو نگاه می کردند.

پدر  و مادر های شهدا هم روی صندی های پلاستیکی مثلا لوژ  نشسته بودند.

صحبتهای من که تموم شد همه بچه ها ایول ایول می فتند .صحبتشونو قطع کردم و گفتم ایول برای شماست و  شما پدر و مادرای شهدا .ایول برای این خاکه که در اون  اسدالله پازوکی و بهروز پازوکی ها و نورالله پازوکی ها و فریدون تاجیک ها و دهها دلاور دیگه پرورونده.

اسدالله پازوکی شما خودش معلم دهها مجید سوزوکی بوده و ما هم در رکاب اونها.

 من فقط یه چشمه از مرام بچه های واقعی جنگ رو نشون دادم تا گول کسانی رو که به اسم جنگ به دنبال نون اون بودند رو نخورید.به قول شهید خرازی جنگ رو درشت می نویسند نه درست.جنگ رو اونجوری نشون می دن که دوست دارن نه اونطوری که بوده

پس ایول ایول اسدالله رو ایول!

 

یکشنبه هم در مشهد میهمان شما مشهدی هاییم

 

دیشب مراسم تجلیلاز اخراجی ها و اکران و نقد وبرسی فیلم در دانشگاه تبریز با حضور صدها تن از دانشجویان روزه دار برگزار شد.

در این مراسم فرمانده بیسیج دانشجویی استان زنجان با اهدا تندیسی از  از ساخت فیلم  اخراجی ها تشکر کرد.

در حین مراسم چند نفر از دانشجویان که متاثر از تبلیغات شبکه آمریکایی ترکی زبان بر علیه اخراجی ها بودند با سپر بلا قرار دادن شهید باکری سعی در تخریب اخراجی ها داشتند.

به آنها گفتم والله همین شهید باکری هم به قول آقای محسن رضایی اخراجی همین تفکر بود و در گزینش رد شد و همین شهید باکری به شهادت عکاس رزمنده حاج بهزاد پروین قدس و قتی یک بدکاره مشهور تبریز از لشکر ۳۱ عاشورا اخراج شد را به رانندگی خود گماشت تا شهید شد.

این سخنان با تشویق های مدام حضار همراه شد تعدادی از این جماعت سطحی نگر با مشاهده جوسالن مراسم را ترک کردند.

امروز روز نامه جمهوری مطلبی به قلم یک وبلاگ نویس که یک جلد کتاب هم برای جنگ نوشته! منتشر کرده و در آن آقای ضرغامی را تهدید کرده که در صورت پخش سریال اخراجی ها در مقابل صدا وسیما ومسجد بلال شکایت به شهدا می برد(نشنیده بگیرید لابد  خودش را آتش می زند) جوابیه ای برای روزنامه جمهوری نوشتم که در صورت چاپ طبق قانون مطبوعات! در این صفحه بازتاب خواهم داد ولی دوست دارم نظر شما را در مورد این مقاله بشنوم.

خدا را شکر وحدت ملی ما فرا ملی شد انصار و جمهموری اسلامی و اعتماد ملی  و همشهری جوان پسر آقای حداد عادل و نسیم پس آقای محسن رفیق دوست و صدای آمریکا در مورد حمله به اخراجی ها به یک نتیجه رسیده اند.شما می دانید چرا؟

 

http://jomhourieslami.com/1386/13860703/index.html

 

رياست محترم سازمان صدا وسيماي جمهوري اسلامي ايران
جناب آقاي مهندس ضرغامي
احتراما باستحضار مي رساند : در تاريخ 86 2 18 نقد خود را در خصوص اكران فيلم تخيلي اخراجي ها در روزنامه جمهوري اسلامي به عرض رسانده ام .
متاسفانه اخباري منتشر گرديده است كه آن سازمان در نظر دارد فيلم تخيلي و سراسر اهانت آميز « اخراجي ها » را در سيماي جمهوري اسلامي ايران پخش كند! از آنجا كه نويسنده و كارگردان محترم فيلم اخراجي ها مدعي است كه در فيلمش سعي كرده است ارزشها را به بهترين نحو ممكن نمايش دهد بالاجبار لازم دانستم تا نكاتي را بعرض حضرتعالي برسانم :
1 ـ حضور روحانيت در جبهه ها به دليل شرايط آموزشي و رزمي با لباس متداول بسيجي ها (خاكي ) يكسان بود و تنها عمامه بر سر مي گذاشتند و همگام با ساير نيروها در تمامي آموزش ها و عمليات هاي رزمي شركت مي كردند . در اصل هيچ فرقي بين روحاني و غير روحاني در تمامي عرصه ها ي رزم وجود نداشت . در حالي كه در فيلم اخراجي ها تنها يك روحاني آن هم با عبا و قبا مشاهده مي شود! نه در لباس رزم !
آيا اين امر چه چيزي را به مخاطب القا مي نمايد !
بغير از اين است كه روحانيت معظم كه نقش محوري در تمامي عرصه ها ي جنگ داشته اند تنها در پشت جبهه و نهايت خط دوم جنگ به ارشادات مولوي وار بسنده مي كردند !
البته ناديده گرفتن اين امر در لباس رزمي روحانيت ناشي از غفلت نويسنده و كارگردان محترم فيلم اخراجي ها بوده و مطمئن هستم ايشان نخواسته اند همگام با رسانه ها ي معاند اينگونه القا كنند كه حضور روحانيت در جبهه ها تنها به مراسم مذهبي پشت خط خلاصه مي شده است !
2 ـ از ضعف علمي و مذهبي فيلم نامه در خصوص نقش لقمه حلال در زمينه سازي استحاله شخصيت ها ي اصلي فيلم كه بگذريم از اين نكته نمي توان به سادگي گذشت كه درست است خيلي ها به دليل خبر زمان و مكان توفيق حضور در جبهه نصيبشان شد ولي خيلي از اين افراد با شنيدن اولين صداي انفجار يا راهي شهرهاي خود شدند و يا جايي در تداركات و آشپزخانه براي خود دست و پا كردند و مابقي اگر در جبهه ماندند و در عمليات ها شركت كردند تحت تاثير فضاي خاص معنوي جبهه استحاله شدند.
در حالي كه در اين فيلم كمترين توجه به نقش تاثيرات معنوي و فرهنگ ناب ايثار و از خودگذشتگي در روند بازسازي و خود سازي افراد شده است .
صحنه هاي توسل و توكل و خودسازي رزمندگان ما در جبهه ها در اين فيلم كجاست ! بگذريم كه حتي در سكانسي اين تحول نيز به سخره گرفته شده است ! به برخورد آقاي حيايي با شخصيت كريم (سوسكه ) توجه بفرماييد. آيا از مجموع اين صحنه ها مخاطب چه تصوري از رزمندگان ما در جبهه در ذهنش به تصوير كشيده مي شود !
آيا اين تصور در ذهن بينندگان فيلم اخراجي ها شكل نگرفته است كه آنان كه ظاهر مذهبي دارند افرادي متظاهر هستند ! بر عكس امثال مجيد سوزوكي و دارو دسته اش افرادي صادق شجاع و...
3 ـ در صحنه پاياني فيلم مجيد سوزوكي در حالي كه آرپي جي زن پشت سر او قرار دارد با قمه به شكار تانك مي رود! اين صحنه چه چيزي را در ذهن مخاطب القا مي كند !
جناب آقاي مهندس ضرغامي !
رزمندگان ما با شجاعت شهيد شدند نه مثل شخصيت فيلم اخراجي ها با حماقت !
آيا اين ظلم به شهداي والا مقام ما نمي باشد !
رزمندگان ما نرفتند كه كشته شوند و حتي نرفتند كه بكشند ! بلكه رفتند تا به تكليف خود عمل نمايند . كشته و كشته شدن فرع ماجراست .
حتي به آرزوي خود شهادت رسيدن نيز با واقع نگري و شجاعت بود نه به مانند مجيد فيلم اخراجي ها با حماقت !
4 ـ در آيات و احاديث بسياري آمده است كه هنگام جان دادن شهيد دو ملك سر او را به زانو مي گيرند و ...
بزرگواراني كه شاهد جان دادن بسياري از همرزمان شهيدشان بوده اند عرايض اين حقير را تاييد مي نمايند كه هنگام جان به جانان تسليم كردن شهدا ذكر مي گفتند نه به مانند شخصيت فيلم اخراجي ها كه در لحظه ي آخر نيز مي خواهد دشنام دهد كه جلوي دهان او را مي گيرند! آيا اين جفا به شخصيت والاي شهدا نيست !
از اين ها گذشته فرمانده با تجربه اي كه بالاي سر مجيد سوزوكي است به جاي داد و فرياد براي سيگار گذاشتن گوشه ي لب مجيد سوزوكي چرا شهادتين را به وي القا نمي كند !
مجيد سوزوكي دهان خود را نجس مي دانست فرمانده چرا شهادتين را براي او زمزمه نمي كند !
5 ـ صحنه ي ميدان مين ظاهرا بزرگترين شاهكار نويسنده و كارگردان فيلم اخراجي ها بوده است !
. در حالي كه فرمانده در كنار ميدان مين درخواست داوطلب براي رفتن روي مين مي كند مجيد سوزوكي قهرمانانه گيوه هايش را ور مي كشد و درست مثل لات هاي دهه 50 پا به عرصه ميدان مي گذارد . و با هر قدمش دنيا و تمام علاقه هاي خود را پشت سر مي گذارد و هر قدمش محكم تر از قدم قبلي برداشته مي شود. زيرا تمام علاقه ها و عشق هاي دنيايي كه دست و پاي او را بسته است از سر بدر مي كند و محكم تر قدم بعدي را برمي دارد.
اين سكانس كه در اصل شاهكار فيلم اخراجي ها مي باشد آيا مي دانيد چه ذهنيتي را به مخاطب القا مي كند !
اين سكانس فيلم اخراجي ها مي گويد :
تمام سرداران فرماندهان و يادگاران باقي مانده از جنگ كساني هستند كه در هنگام خطر ديگران را به قربانگاه فرستادند و خود نظاره گر بودند! ديگران را به كشتن دادند تا خود زنده بمانند!
در حالي كه واقعيت چيزي بغير از اين دروغ چندش آور است !
واقعيت اين است كه در هنگام خطر و يا طبق فيلم اخراجي ها در هنگام روي مين رفتن اولين كسي كه خود را فدا مي كرد فرمانده بود.
ولي در فيلم اخراجي ها فرمانده ديگران را قرباني مي كند تا خود سالم باقي بماند!
به عبارت ديگر فيلم اخراجي ها با هنرمندي كامل مي گويد : « سرداران باقي مانده از جنگ ديگران را به كشتن دادند تا خود باقي بمانند! »
اين دروغ تاريخي در فيلم اخراجي ها آنقدر مشمئز كننده است كه نمي توان هيچ توجيهي براي آن قايل شد.
رياست محترم سازما ن صدا و سيماي جمهوري اسلامي ايران !
همانگونه كه نويسنده و كارگردان فيلم در مصاحبه ها ي بسيار از نقاط قوت فيلم خود و توجه به ارزشها به كرات داد سخن داده اند ولي متاسفانه ارزشهاي مورد نظر كارگردان به صورت شعاري در ديالوگ ها آمده است (يعني پست ترين شكل طرح مو